1
GK_SEARCH

Μιχάλης Τρεμόπουλος


ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ:

Ούτε στη Βουλγαρία, ούτε πουθενά

 

Στο Ευρωκοινοβούλιο φέρνουν οι Οικολόγοι Πράσινοι το αίτημα για απαγόρευση της εξόρυξης χρυσού με κυάνιο 
Θέμα πανευρωπαϊκής απαγόρευσης της χρήσης κυανίου στη μεταλλουργίας, ενόψει και της νέας επικίνδυνης μονάδας στη Βουλγαρια,  θέτει με ερώτησή του προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Μ. Τρεμόπουλος.
Η μονάδα εξόρυξης χρυσού στο Κιρτζαλί([1]) της Βουλγαρίας, αλλά και οι πιέσεις για αδειοδότηση παρόμοιας μονάδας στο Κρούμοβγκραντ, οι οποίες θα χρησιμοποιούν τεχνολογία εκχύλισης κυανίου, δεν θέτουν θέμα μόνο τήρησης της κοινοτικής νομοθεσίας, αλλά και της Διεθνούς Συνθήκης του Espoo για τη Διασυνοριακή Ρύπανση (1994), της οποίας η Ελλάδα είναι "επηρεαζόμενο μέλος" από τα έργα στη Βουλγαρία και ως εκ τούτου έχει βαρύνουσα άποψη στη διαδικασία έγκρισης. Η χώρα όπου πρόκειται να γίνει το έργο οφείλει να παράσχει στο κοινό των περιοχών που πιθανόν να επηρεαστούν πλήρη και έγκαιρη πληροφόρηση και να τους δώσει τη δυνατότητα να συμμετέχουν στη διαδικασία λήψης αποφάσεων([2]).
Με την ερώτηση του ο Μ. Τρεμόπουλος θέτει το συγκεκριμένο θέμα σε ευρύτερη διάσταση. Τονίζεται ότι και στην Ελλάδα υπάρχουν περιοχές που διεκδικούνται από εταιρείες για εκμετάλλευση χρυσοφόρων κοιτασμάτων με χρήση κυανίου (Σάπες Ροδόπης, Πέραμα Έβρου) ενώ στη Β. Χαλκιδική το "Επενδυτικό Σχέδιο Ανάπτυξης" των Μεταλλείων Κασσάνδρας έλαβε προκαταρκτική έγκριση δυο μέρες πριν τις εκλογές (2-10-09). Στα ίδια μεταλλεία χρησιμοποιείται κυάνιο για την παραγωγή συμπυκνωμάτων μολύβδου και ψευδαργύρου, από το 1953, ενώ στο μεταλλείο “Μαύρες Πέτρες” της Ελληνικός Χρυσός χρησιμοποιούνται περίπου 80 κιλά κυανίου την ημέρα!
Επίσης, επισημαίνεται το γεγονός ότι πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα οι μονάδες εξόρυξης χρυσού μέσω εκχύλισης με κυάνιο σε χώρες της Αν. και ΝΑ Ευρώπης (Ουγγαρία, Σλοβακία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Ελλάδα). Σοβαρές περιβαλλοντικές καταστροφές έχουν συμβεί σε τέτοιες εγκαταστάσεις, όπως στη Baia Mare της Ρουμανίας το 2000. Για το λόγο αυτό ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γερμανία και η Τσεχία έχουν ήδη απαγορεύσει τη μεταλλουργία αυτού του τύπου([3]) ενώ στην Ουγγαρία και στη Ρουμανία υπάρχουν πρωτοβουλίες πίεσης για την υιοθέτηση νομοθεσίας για μια παρόμοια απαγόρευση([4]).
Ο Μ. Τρεμόπουλος δήλωσε ότι «με την ερώτηση αυτή ερχόμαστε να ενώσουμε και να προωθήσουμε τις ανησυχίες και τα αιτήματα πολλών πρωτοβουλιών και ενώσεων πολιτών που αγωνίζονται εδώ και πολλά χρόνια ενάντια στα εργοστάσια εξόρυξης χρυσού με κυάνωση, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλες χώρες των Βαλκανίων και της Ανατολικής Ευρώπης. Θεωρούμε ότι το θέμα πλέον πρέπει να αντιμετωπιστεί με ριζικό τρόπο και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Επικίνδυνες μέθοδοι όπως το κυάνιο δεν πρέπει να έχουν θέση πουθενά».
 
[1] Το ζήτημα του Κιρτζαλί έχει ήδη τεθεί από τις 14-10-09 με ερώτηση της ευρωβουλευτού F.H. Hyusmenova (ALDE-Βουλγαρία) προς την Επιτροπή (P-5093/09): http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+WQ+P-2009-5093+0+DOC+XML+V0//EL, ενώ έχουν εκφραστεί ανησυχίες και από ελληνικούς φορείς: http://fonirodopis.gr/press/?p=11639
[3] Για χώρες και περιοχές όπου ισχύουν απαγορεύσεις βλ. http://www.rainforestinfo.org.au/gold/Bans.html
 
 
Ακολουθεί το κείμενο της ερώτησης:
 
 
ΠΡΟΦΟΡIΚΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕIΣ
 
Προφορική ερώτηση με συζήτηση (άρθρo 115)             
 
Ώρα τωv Ερωτήσεωv (άρθρo 116)             
 
ΓΡΑΠΤΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕIΣ
 
Γραπτή Ερώτηση (άρθρo 117)             
 
Γραπτή ερώτηση με πρoτεραιότητα (άρθρo 117.4)             
 
 
ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ(ΕΣ):
 
 
 
ΘΕΜΑ:
(vα διευκριvισθεί)
 
 
 
ΚΕIΜΕΝΟ:
Ανησυχία προκαλεί η ταχεία επέκταση της επεξεργασίας μεταλλευμάτων χρυσού μέσω εκχύλισης με κυάνιο σε χώρες της Αν. και ΝΑ Ευρώπης (Ουγγαρία, Σλοβακία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Ελλάδα). Σοβαρές περιβαλλοντικές καταστροφές έχουν συμβεί σε τέτοιες εγκαταστάσεις, όπως στη Baia Mare της Ρουμανίας το 2000. Ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γερμανία και η Τσεχία έχουν ήδη απαγορεύσει τη μεταλλουργία αυτού του τύπου([5]) ενώ στην Ουγγαρία και στη Ρουμανία υπάρχουν πρωτοβουλίες πίεσης για την υιοθέτηση νομοθεσίας για μια παρόμοια απαγόρευση([6]).
Στη ΝΔ Βουλγαρία, έχει δοθεί άδεια στις περιοχές Κρούμοβγκραντ και Κιρτζαλί, στην οροσειρά της Ροδόπης, σε σημεία που εκκρεμεί από το 1999 η ένταξή τους στο Δίκτυο «Natura 2000» και βρίσκονται κοντά σε παραποτάμους του Άρδα, ο οποίος καταλήγει στον Έβρο ποταμό. Το ζήτημα του Κιρτζαλί έχει ήδη τεθεί από τις 14-10-09 με ερώτηση της αξιότιμης συναδέλφου F.H. Hyusmenova (ALDE) προς την Επιτροπή (P-5093/09)([7]), ενώ έχουν εκφραστεί ανησυχίες και από ελληνικούς φορείς([8]).  Σύμφωνα με τη Διεθνή Συνθήκη του Espoo για τη Διασυνοριακή Ρύπανση (1994), η Ελλάδα είναι "επηρρεαζόμενο μέλος" από τα έργα στη Βουλγαρία και ως εκ τούτου έχει βαρύνουσα άποψη στη διαδικασία έγκρισης.
Αλλά και στην Ελλάδα υπάρχουν περιοχές που διεκδικούνται από εταιρείες για εκμετάλλευση (Σάπες Ροδόπης, Πέραμα Έβρου) ενώ στη ΒΔ Χαλκιδική το "Επενδυτικό Σχέδιο Ανάπτυξης" των Μεταλλείων Κασσάνδρας έλαβε προκαταρκτική έγκριση δυο μέρες πριν τις εκλογές (2-10-09). Στα ίδια μεταλλεία χρησιμοποιείται κυάνιο για την παραγωγή συμπυκνωμάτων μολύβδου και ψευδαργύρου, από το 1953, ενώ στο μεταλλείο “Μαύρες Πέτρες” της Ελληνικός Χρυσός χρησιμοποιούνται περίπου 80 κιλά κυανίου την ημέρα!
Έχοντας υπόψη την ανεπάρκεια του εθελοντικού «κώδικα» διαχείρισης του κυανίου που έχει καταρτίσει η μεταλλευτική βιομηχανία από μόνη της([9]),
 
Ερωτάται η Επιτροπή:
1. Συμμερίζεται την ανάγκη απαγόρευσης της μεταλλουργίας που βασίζεται στην κυάνωση σε όλες της χώρες της Ένωσης;
2. Θεωρεί ότι οι αδειοδοτήσεις και τα επενδυτικά σχέδια σε Βουλγαρία και Ελλάδα συνάδουν με την Ευρωπαϊκή νομοθεσία και πιο συγκεκριμένα με την Οδηγία 2006/21 ΕΚ[10] για τη διαχείριση των αποβλήτων της εξορυκτικής βιομηχανίας; Τι είδους μηχανισμούς διαθέτει η Επιτροπή για να διασφαλιστεί η συμμόρφωση προς την προαναφερθείσα οδηγία;
3. Τι είδους μέτρα προτίθεται να λάβει σχετικά με το συγκεκριμένο ζήτημα;
 
 
 
Υπoγραφή(ές) :              Ημερoμηvία:  12/11/09
 
 
 
 
 

 

[5] Για χώρες και περιοχές όπου ισχύουν απαγορεύσεις βλ. http://www.rainforestinfo.org.au/gold/Bans.html
[10] ΕΕ L 102 της 11.4.2006, σ. 15