1
GK_SEARCH

Μιχάλης Τρεμόπουλος


ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ:
Αρχή - Νέα - Ανακοινώσεις - ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ - Ρυπαίνεις; Θα πληρώσεις!

Ρυπαίνεις; Θα πληρώσεις!

άρθρο του Μ. Τρεμόπουλου στην εφημερίδα Μακεδονία

 

Η οδηγία για την περιβαλλοντική ευθύνη έχει ως στόχο, μεταξύ άλλων, την εφαρμογή της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει» και διαμορφώνει ένα πλαίσιο με σκοπό την πρόληψη και την αποκατάσταση των περιβαλλοντικών ζημιών. Η αρχή σημαίνει ότι όσοι προκαλούν περιβαλλοντικές βλάβες θα πρέπει να επωμίζονται το κόστος αποκατάστασής τους.
Μια τέτοια προσέγγιση δεν κινείται πρωτίστως στη λογική της πρόληψης, αλλά στην εκ των υστέρων αντιμετώπιση-καταστολή, η οποία συνήθως κοστίζει πολλαπλάσια από ό,τι η πρόληψη. Η αρχή σύμφωνα με την οποία ο ρυπαίνων είναι οικονομικά υπεύθυνος για τις περιβαλλοντικές ζημίες που προκαλεί συμβάλλει μεν στην αποτελεσματική εφαρμογή της κοινοτικής περιβαλλοντικής πολιτικής ως αποτρεπτικός παράγοντας (ιδιαίτερα αν επιβάλλονται αυστηρά πρόστιμα) σε αρκετές χώρες που την εφαρμόζουν, όμως η εμπειρία έχει δείξει ότι ουσιαστικά μετατρέπεται σε απόκτηση του δικαιώματος να ρυπαίνεις εφόσον πληρώνεις. Το πρόσφατο παράδειγμα της εμπορίας του άνθρακα για την αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών (αντί της μείωσης των εκπομπών, την προώθηση των ΑΠΕ και τη βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικότητας) αποδεικνύει πως η μεγάλη βιομηχανία, αξιοποιώντας τους μηχανισμούς της ελεύθερης αγοράς, κατάφερε να μετατρέψει την ευθύνη σε κέρδος. Γι’ αυτό και πριν από την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» το οικολογικό κίνημα προτάσσει τις αρχές της πρόληψης και της προφύλαξης ως βασικούς πυλώνες και εγγυήτριες της νομοθεσίας για την περιβαλλοντική ευθύνη και προστασία.
Η Ελλάδα ενσωμάτωσε την οδηγία 2004/35/ΕΚ για την περιβαλλοντική ευθύνη μόλις πέρυσι, ενώ εκκρεμούσε προσφυγή της Επιτροπής εναντίον της στο ΔΕΚ για τη μη ενσωμάτωσή της στο εθνικό δίκαιο. Εκτιμώντας τον τρόπο με τον οποίο χωροθετήθηκε και αναπτύχθηκε η βιομηχανική παραγωγή της χώρας (χαρακτηριστικά παραδείγματα οι βιομηχανικές ζώνες Θεσσαλονίκης και Βοιωτίας, αλλά και πολλές τουριστικές περιοχές), μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η καθυστέρηση εξυπηρετούσε οικονομικά συμφέροντα και όχι την προστασία του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας.

Μοιραστείτε αυτό το θέμα...