1
GK_SEARCH

Οικολόγοι Πράσινοι στο Ευρωκοινοβούλιο


ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ:

ΑΡΘΡΑ

Συνέντευξη στον  ΔΑΝΙΗΛ Γ. ΠΑΠΑΔΑΝΙΗΛ

Ο υποψήφιος Δήμαρχος Θεσσαλονίκης με την «Οικολογία - Αλληλεγγύη», διατυπώνει ένα από τα φιλόδοξα σχέδιά του, σε μια «εφ’ όλης της ύλης» συνέντευξη, στο typosthes

1. Κύριε Τρεμόπουλε, είστε υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης, της αυτοδιοικητικής κίνησης «Οικολογία – Αλληλεγγύη». Πιστεύετε ότι στο πρόσωπό σας θα ενωθεί το πράσινο κίνημα της Θεσσαλονίκης, έτσι ώστε να παίξει σημαντικό ρόλο στο επόμενο δημοτικό συμβούλιο;

Υπάρχει σήμερα ένα «πράσινο κύμα» στην αυτοδιοίκηση, που αλλάζει το πρόσωπο της σύγχρονης Ευρώπης. Είμαστε υπέρ των συνεργασιών αλλά η οικολογία δεν μπορεί να είναι «προστατευόμενη» άλλων πολιτικών δυνάμεων. Φιλοδοξούμε να εκφράσουμε και ευρύτερο κόσμο από αυτόν που παραδοσιακά μας στήριζε, με αναβάπτιση στα κινήματα των πολιτών και ανανέωση των πράσινων προτάσεων.

Η «Οικολογία - Αλληλεγγύη» έχει δείγματα γραφής και έχει πετύχει νίκες και για το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής των πολιτών αλλά και στο πεδίο της δημοκρατίας και της διαφάνειας. Αναζητούμε προγραμματικές συγκλίσεις και συνεργασίες, εξαιρετικά χρήσιμες μετά τις εκλογές, με στόχο να αλλάξουμε ριζικά τις δημοτικές πολιτικές. Και θα το πετύχουμε.

2. Τί πρεσβεύει η «Οικολογία – Αλληλεγγύη» γενικά για την πόλη και τους δημότες της; Τί προτίθεστε να κάνετε για τα δύο κατ' αρχήν νευραλγικά ζητήματα που ταλαιπωρούν τη Θεσσαλονίκη, την καθαριότητα και το κυκλοφοριακό;

Έχουμε πει ότι το πρόγραμμά μας είναι οι αγώνες μας. Και έχουμε να επιδείξουμε όχι μόνο λόγια και συνθήματα αλλά και μια

Κυριακή, 30 Δεκέμβριος 2018 15:57

Καμιά συνεργασία χωρίς πρόγραμμα!

Θέλουμε άνοιγμα στην κοινωνία και δήμαρχο που να δεσμεύεται

 

Thess-Old-seafront-.jpg"Διαβάζουμε ότι οι συμμετέχοντες στην Επιτροπή Διαβούλευσης, που συγκροτήθηκε μετά από πρόσκληση του Δήμαρχου Μπουτάρη, «κατέληξαν σε κοινό πρόγραμμα». Ουδέν αναληθέστερον, εφόσον επί 25 ημέρες τώρα το μόνο που έχει συμφωνηθεί είναι οι 5 τίτλοι από τις «θεματικές ενότητες για τη συγκρότηση ενός σχεδίου κοινού προγράμματος» -όπως αναφέρει και το ΔΤ της «Πρωτοβουλίας»- που ΘΑ συζητηθούν. (...)

 

Η προγραμματική σύγκλιση, όπως εμείς την εννοούμε, έχει ως προϋπόθεση τον διάλογο με τα κινήματα και τους κοινωνικούς φορείς της πόλης, ως βασικών συμμετόχων στη διαμόρφωση ενός προγράμματος για την πόλη. (...)

 

Υποστηρίζουμε ότι η διαδικασία ανάδειξης κοινού υποψηφίου είναι σημαντική αλλά δεν μπορεί να γίνει πριν τη λήξη της διαδικασίας προγραμματικής σύγκλισης ή παράλληλα. Αλλιώς θα βάλουμε το κάρο μπροστά από το άλογο. (...)

 

Θέλουμε έναν υποψήφιο «που να κερδίζει» ή κάποιον που να δεσμεύεται από το κοινό πρόγραμμα;

 

Η απάντηση είναι ότι θέλουμε έναν υποψήφιο που να κερδίζει με βάση τις δεσμεύσεις όλων από ένα κοινό πρόγραμμα, το οποίο θα προκύψει μέσα από διαβούλευση με την κοινωνία και τα κινήματα των πολιτών.

 

Αλλιώς, τζάμπα καίει η λάμπα...".

Ολόκληρο το άρθρο μου
παρακάτω:

 

 

του Μιχάλη Τρεμόπουλου

 

tremopoulos-vs-psomiadisΘα συνεχιστεί στις 29.11.22018 η δίκη ενός από τους βασικούς μάρτυρες κατηγορίας στη δίκη του συστήματος Ψωμιάδη στην πρώην Νομαρχία Θεσσαλονίκης.

Ο συγκεκριμένος ήταν υπάλληλος μηχανικός της Τεχνικής Υπηρεσίας της πρώην Νομαρχίας Θεσσαλονίκης και είχε συμβάλει στην αποκάλυψη του σκανδάλου με τα 456 45άρια (διάσπαση ενιαίων έργων σε μικρότερα κάτω από 45.000 ευρώ για να μπορούν να δοθούν με απευθείας αναθέσεις) και τις εικονικές συμβάσεις έργου, για τις οποίες το σύστημα Ψωμιάδη έχει παραπεμφθεί σε δίκη για κακουργηματικές πράξεις και βλάβη του Δημοσίου, που θα διεξαχθεί στις 21/1/2019.

Η δίκη γίνεται για να εμπλέξει τον έντιμο υπάλληλο ως υπεύθυνο για διαδικασίες σύνταξης και πληρωμής μελέτης στην οδό Μεσημερίου-Επανωμής, παρόλο που αυτές ήταν νόμιμες και δεν επιβάρυναν το Δημόσιο.

Γιατί έγινε τότε η δίκη αυτή;

Κάποιοι επιδίωξαν να κερδοσκοπήσουν σε βάρος του συλλογικού συμφέροντος και του περιβάλλοντος. Οι κερδοσκόποι της γης είχαν εξασφαλίσει να περάσει νόμος, ώστε μόνο με αποφάσεις νομαρχών και χωρίς την έκδοση Π.Δ., όπως προβλέπει το Σύνταγμα, να μπορούν να επεκτείνονται τα όρια των οικισμών. Έτσι, όσοι γνώριζαν εκ των προτέρων για τις

Ενώ περιμέναμε να προχωρήσει η συνταγματική αναθεώρηση που θα περιελάμβανε και το πάγιο αίτημα του δημοκρατικού κόσμου για διαχωρισμό της Εκκλησίας από το κράτος, βλέπουμε μια συμφωνία του πρωθυπουργού με τον αρχιεπίσκοπο, που δημιουργεί την αίσθηση ότι και στο θέμα αυτό οι ελπίδες πετσοκόβονται.

45695081_10161078874065646_2639389172988641280_n.jpg?_nc_cat=106&_nc_ht=scontent.fskg1-1.fna&oh=ad9ee081c760135a37b8a4ccb0e3e2d1&oe=5C3E80A3

Ο αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος έχει αποδείξει ότι μπορεί να γίνεται ευρύτερα αποδεκτός, επιδεικνύοντας ήθος, πλήρη ανεξαρτησία αλλά και οικολογικές επενδύσεις. Ο οικουμενικός Πατριάρχης ισορροπεί με διεθνή επιτυχία σε ένα μη φιλικό περιβάλλον, επίσης εν μέσω μιας μουσουλμανικής πλειοψηφίας. Αλλά και ο αρχιεπίσκοπος της Ελλάδας μου έχει πει ήδη από το 2010 -σε κοινή πτήση- ότι δεν θα είχε καμία αντίρρηση για διαχωρισμό από το κράτος αλλά οι πολιτικοί είναι αυτοί που θέλουν τις πελατειακές σχέσεις με την Εκκλησία.

Τι έχουμε μπροστά μας λοιπόν;

Ανακοίνωσαν ότι οι κληρικοί δεν θα νοούνται στο εξής ως δημόσιοι υπάλληλοι και θα

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο tvxs.gr στις 13/6/2018

 

15-12-30-eidomeni-090b-dsc04688.jpg

Η συμφωνία για λύση κοινής αποδοχής που δρομολογήθηκε στο θέμα της ονομασίας της πρώην γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας είναι μια θετική εξέλιξη.

Έπρεπε, όμως, να περάσουν 27 χρόνια αδιέξοδης εθνικιστικής πλειοδοσίας από την ελληνική πλευρά αρχικά και από την απέναντι πλευρά στη συνέχεια, για να αναγκαστεί τελικά η κυβέρνηση της χώρας μας να οδηγηθεί σε έναν συμβιβασμό -ακόμη κι αν δεν υπάρχει εδώ κράτος της Νότιας Κορέας, που θα επιτρέψει τη διαιώνιση της Βόρειας συνονόματης…

Η λύση αυτή είναι φανερό πως δεν προέκυψε από τη βούληση της κυβέρνησης να επιλύσει το θέμα, αφού διαταράσσει τις ισορροπίες με το εθνολαϊκιστικό κόμμα-εταίρο των ΑΝΕΛ, αλλά από την αμερικάνικη πίεση και τη βούληση της 

252463-fkeofkowe.jpgΆρθρο του Μιχάλη Τρεμόπουλου, δικηγόρου του Δήμου Σερρών, του Δήμου Εμμ. Παππά και 413 πολιτών, στο tvxs:

Σε μια δίκαιη απόφαση ελπίζουν οι πολίτες της Βόρειας Ελλάδας, που ευαισθητοποιήθηκαν έγκαιρα για τις επιπτώσεις από την κατασκευή και λειτουργία του αγωγού φυσικού αερίου TAP, πίεσαν τους Δήμους που μπορούσαν και προσέφυγαν στο ΣτΕ, το οποίο συζήτησε στις 7.2.2018 την υπόθεση.

Μετά από 10 αναβολές και ενώ η εγκατάσταση του αγωγού έχει προχωρήσει, συζητήθηκαν επιτέλους στο ΣτΕ οι τρεις αιτήσεις ακύρωσης εναντίον της απόφασης έγκρισης των περιβαλλοντικών όρων (Δήμοι Σερρών - Εμμ. Παππά, Καβάλας και Δοξάτου, αγρότες και εκατοντάδες πολίτες).

Παρόλες τις αντιδράσεις, τις οποίες είχαν στηρίξει τα κόμματα της σημερινής κυβέρνησης, παρόλη την τεκμηριωμένη κριτική στο έργο, οι έντονες πιέσεις των ΗΠΑ για διαφοροποίηση των ενεργειακών πηγών, με χειραφέτηση της ΕΕ από την εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο (ΦΑ) και οι γεωπολιτικές κ.α. σκοπιμότητες φαίνεται να υπερισχύουν.

Παρόλο, όμως, που οι ΗΠΑ επιτίθενται στα «υπονομευτικά» και «φαραωνικά» έργα Nord Stream, Turkish Stream και South Stream και προωθούν άλλες πηγές (Αζερμπαϊτζάν, ΗΠΑ με LNG, Ισραήλ, Κύπρος), η ΕΕ είναι διχασμένη, με τη Γερμανία πχ, την Ουγγαρία ή την Αυστρία -που πάγωσε πρόσφατα λόγω ατυχήματος στην παροχή ΦΑ- να βλέπουν θετικά το ρωσικό ΦΑ, από το οποίο άλλες 6 χώρες είναι 

Συνέντευξη του Μ. Τρεμόπουλου στον Κώστα Παπαντωνίου στην Εφημερίδα "Αυγή"

 

f7c1573b-1d04-45d8-9824-709de289de97?t=1500609735138&imageThumbnail=3«Πριν φτάσουμε στην ανακύκλωση υπάρχουν πολλά 'r'. Reduce (μειώνω), reuse (ξαναχρησιμοποιώ), recycle (ανακυκλώνω) είναι η σειρά που θέλουμε για τη διαχείριση των απορριμμάτων», μας λέει ο Μιχάλης Τρεμόπουλος από την «Αναβίωσις», συνεταιρισμό Κοινωνικής Διαχείρισης Αποβλήτων. Είναι ένας συνεταιρισμός που ιδρύθηκε το 2017 στη Θεσσαλονίκη με πρωτοβουλία της ΠΡΩ.Σ.Κ.ΑΛ.Ο. (Πρωτοβουλία Συνεργασίας για την Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία) και προωθεί μια άλλη κουλτούρα για τα σκουπίδια.

«Τα σκουπίδια μάς ανήκουν και πρέπει να τα διαχειριστούμε», τονίζει ο Μ. Τρεμόπουλος και προσθέτει πως στη διαχείρισή τους οικολογική, κοινωνική και οικονομική προτεραιότητα δεν είναι η ανακύκλωση, όπως πολλοί πιστεύουν. «Προηγούνται η μείωση των σκουπιδιών και η επαναχρησιμοποίησή τους. Τα σκουπίδια είναι ένας πλούτος που έχουμε να τον διαχειριστούμε κοινωνικά. Υπάρχουν πάμπολλα αντικείμενα που πετιούνται καθημερινά, ενώ μπορούν να

metaxas-joseph-goebbels-sept-1936.jpgΜέρα που είναι, ας δούμε τι πραγματικά συνέβη με το γνωστό «Όχι».

Την εποχή που ο Μεταξάς κατέλαβε την εξουσία, σε συνεννόηση με τον αγγλόφιλο βασιλιά Γεώργιο, ακόμη και η Γερμανία ταλαντευόταν μεταξύ της αγγλικής και της ιταλικής συμμαχίας. Το ίδιο και οι οπαδοί του Μεταξά και οι υπουργοί του ήταν χωρισμένοι σε γερμανόφιλους και αγγλόφιλους.

Ήδη στο βιβλίο του «Ο Αγών μου», ο Χίτλερ είχε γράψει: «Εάν εξετάσωμε ποίοι είναι για μας οι πιθανοί σύμμαχοι στην Ευρώπη, δύο μόνον κράτη προσφέρονται: η Αγγλία και η Ιταλία».

Όμως για τον Μεταξά η συμμαχία με την Αγγλία («ανατριχιάζω», είχε γράψει στο Ημερολόγιό του) προσφερόταν ως αντίβαρο του ιταλικού επεκτατισμού. Επίσης, γνώριζε ότι ο Χίτλερ ήθελε να στρέψει τον Άξονα προπαντός κατά της Σοβιετικής Ένωσης. Και εκτιμούσε πως από την αντιμπολσεβικική συμφωνία, η Αγγλία δεν αποκλειόταν εκ των προτέρων.

Τελικά, όταν τα ιταλικά στρατεύματα αποβιβάζονται την 7η Απριλίου 1939 στην Αλβανία, με πρόθεση να καταλάβουν την Κέρκυρα, ο Μεταξάς ζητά την αγγλική υποστήριξη. Όταν, όμως την 13η Απριλίου η Αγγλία, όπως και η Γαλλία, θα δώσουν εγγυήσεις σε περίπτωση ιταλικής επίθεσης, θα εκφραστούν αντιρρήσεις και μελών της κυβέρνησής του.

Η εξωτερική πολιτική του Μεταξά ήταν πάντοτε -και το 1915- η ουδετερότητα, κυρίως γιατί «ανήκε σε μια μικρή μειονότητα, την μειονότητα των γερμανοφίλων, σε μια χώρα, η όποια εκ παραδόσεως ετέλει υπό αγγλική επιρροή», όπως έχει γράψει ο Κιτσίκης. Επιπλέον, η πολιτική της ουδετερότητας -και παρά τις διακηρύξεις «Τα Βαλκάνια στους Βαλκάνιους» της Βαλκανικής Ένωσης- απέτρεπε τον σχηματισμό ενός πολιτικού και στρατιωτικού συνασπισμού στα Βαλκάνια συνδεδεμένου με την Αγγλία και διευκόλυνε τη γερμανική οικονομική και ιδεολογική διείσδυση.

Ακόμη και μετά την απόφαση του Χίτλερ να εισβάλει στην Ελλάδα, στις 2 Ιανουαρίου 1941, ο Μεταξάς γράφει στο «Τετράδιο των Σκέψεών» του: «η Ιταλία, που ωστόσο ανεγνώριζε την συγγένεια του Ελληνικού καθεστώτος προς το δικό της, έπρεπε να είναι φιλικώτατη προς την Ελλάδα, ειλικρινά και πιστά φιλικώτατη. Και όμως ήτανε εχθρική. Από εξαρχής εχθρική... Για τον Χίτλερ το πράγμα δεν είναι και τόσο φανερό».

Ήδη από τον Νοέμβριο και με στόχο να εμποδιστεί μια ιταλική πανωλεθρία στην Αλβανία, είχαν αρχίσει επαφές και δελεαστικές γερμανικές μεσολαβητικές προτάσεις. Στην περίπτωση ανακωχής στο αλβανικό μέτωπο, η Ελλάδα θα μπορούσε να διατηρήσει την περιοχή που είχαν κατακτήσει τα στρατεύματά της στην Αλβανία, με αντάλλαγμα να γίνει ξανά απόλυτα ουδέτερη. Ο Χίτλερ προτείνει στην Ελλάδα με τη συνθήκη ειρήνης να κρατήσει το τμήμα της Νότιας Αλβανίας που κατοικούνταν από Έλληνες. Και στις 14 Δεκεμβρίου η ελληνική επίθεση στην Αυλώνα σταματά.

Με τη σταθεροποίηση του ιταλικού μετώπου, όμως, σταματούν και οι γερμανικές μεσολαβητικές προτάσεις. Ο Μεταξάς απογοητεύεται από τον Χίτλερ και γράφει στο ημερολόγιο του πως ο Χίτλερ κι ο Μουσολίνι πρόδωσαν την ιδεολογία τους.

Ο Μεταξάς επέμενε τόσο πολύ στη μέχρι τότε πολιτική του να μεσολαβήσει η Γερμανία στην Ιταλία, ώστε «έδωσε πίστη στις προτάσεις, κατά πάσα πιθανότητα επενέβη στην ελληνική επίθεση κι απέτρεψε έτσι τη βέβαιη νίκη του ελληνικού στρατού». Αρνήθηκε, μάλιστα, και την προσφορά του Τσόρτσιλ να του διαθέσει ειδικές ένοπλες δυνάμεις για την κατάληψη της Αυλώνας κι έμεινε σταθερός στην πολιτική της ισορροπίας ανάμεσα στη Γερμανία και τη Μεγάλη Βρετανία.

Ο Χίτλερ καταφέρνει έτσι, με παρελκυστικά μέσα, ν' απαλλάξει το ιταλικό μέτωπο από τον κίνδυνο, να ενισχύσει τα γερμανικά συμφέροντα στις πετρελαιοπηγές και να κερδίσει χρόνο για την προετοιμασία της επιχείρησης «Μαρίτα», δηλαδή της επίθεσης κατά της Ελλάδας.

Οι στρατηγοί του Μεταξά και ηγετικά στελέχη του καθεστώτος θα σαμποτάρουν την άμυνα απέναντι στον Χίτλερ. Είναι η ίδια ομάδα στρατηγών που θα δώσει άδειες στους φαντάρους στο αλβανικό μέτωπο. Γι’ αυτό και ο πρωθυπουργός Κορυζής, βλέποντας την προδοσία των στρατηγών αλλά και του στενού του περιβάλλοντος, θα αυτοκτονήσει.

Άλλωστε όπως είχε γράψει ο Γκαίμπελς, υπουργός Προπαγάνδας του Χίτλερ, μετά την επίσκεψή του στην Ελλάδα του Μεταξά: «Ο Χίτλερ έχει δίκαιο, μας εφώναζαν».

 

Αλλά αυτά μια άλλη φορά…

του Μιχάλη Τρεμόπουλου*

 

Social-Economy-Crete.jpgΣτο νέο στάδιο που βρίσκεται η κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία (ΚΑΛΟ), οφείλει να αναζητήσει συμμαχίες σε ένα ευρωπαϊκό επίπεδο, με στόχο την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου. Και αυτό, βέβαια, στην κατεύθυνση μιας οικονομικής δημοκρατίας και όχιως άλλοθι για νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

Τα κινήματα των πολιτών εντάσσουν την ΚΑΛΟ στο πλαίσιο μιας στρατηγικής βιώσιμης και εναλλακτικής κοινωνικής, παραγωγικής και περιβαλλοντικής ανασυγκρότησης, ως τρίτο τομέα της οικονομίας, πέρα από το κράτος και την αγορά. Είναι όμως αυτό εφικτό; Και με ποιόν τρόπο;

Υπάρχουν πλευρές της σημερινής ευρωπαϊκής πολιτικής που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν, παρόλο που ο σκληρός πυρήνας της ευρωπαϊκής ελίτ μιλάει για «κοινωνική οικονομία της αγοράς». Μπορεί, λοιπόν, να γίνει χρήση του ευρωπαϊκού θεσμικού και κανονιστικού πλαισίου καθώς και των εργαλείων του, όχι όμως για να υιοθετηθεί άκριτα η κυρίαρχη αντίληψή του αλλά για να ενισχυθεί η ΚΑΛΟ στην Ελλάδα. Και παράλληλα, για να γίνει προσπάθεια βελτίωσής του.

Με βάση τις σημαντικές εισηγήσεις στη μεγάλη Ημερίδα -Δημόσια ακρόαση για την ΚΑΛΟ, που οργανώσαμε το 2011 στις Βρυξέλλες, με τη συμμετοχή όλων των σημαντικών εμπλεκομένων με το θέμα ευρωπαϊκών φορέων, εκδόθηκε και σχετικός τόμος με τίτλο «Η Κοινωνική Οικονομία ως απάντηση στην οικο-κοινωνικο-οικονομική κρίση».

Σημαντική εξέλιξη στην πορεία ανάπτυξης του σχετικού προβληματισμού αλλά κυρίως στηνμπρακτη υλοποίηση των αρχών της ΚΑΛΟ με τη δημιουργία ή στήριξη διάφορων πρωτοβουλιών στη Θεσσαλονίκη, ήταν το 2011 και η συγκρότηση της ΠΡΩ.Σ.Κ.ΑΛ.Ο. (Κίνηση 136 και συνεταιρισμοί για το νερό, κοινωνικός καταναλωτικός συνεταιρισμός BIOS, Πρωτοβουλία για την Κοινωνική Διαχείριση των Απορριμμάτων κ.α.)

 

1944-11-02-Thes-Apelefth-Ag Sofias-opla-simaies

 

του Μιχάλη Τρεμόπουλου*

 

Η 30ή Οκτωβρίου 1944 είναι η μέρα που έφυγε και ο τελευταίος Γερμανός στρατιώτης από την πόλη. Ποτάμια λαού πανηγύριζαν και αρματωμένοι ελασίτες παρέλαυναν ως απελευθερωτές στους δρόμους της Θεσσαλονίκης. Μια νέα ελπιδοφόρα προοπτική ξανοίγονταν για την πόλη και τους ανθρώπους της. Κι όμως. Η επέτειος αυτή, ενταγμένη στους εμφύλιους ανταγωνισμούς και το ρεβανσιστικό πνεύμα των νικητών, αποσιωπήθηκε για δεκαετίες, σαν να μην έγινε ποτέ απελευθέρωση, σαν να θυμίζει «οικεία κακά» και έπρεπε να σβηστεί από το βιβλίο της ιστορίας της πόλης.

Σελίδα 1 από 3

Μοιραστείτε αυτό το θέμα...