1
GK_SEARCH

Μιχάλης Τρεμόπουλος


ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ:
Αρχή - News - Announcements - ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ - Νέα - Ανακοινώσεις

Νέα - Ανακοινώσεις

Στην απόφαση των Οικολόγων Πρασίνων να συνταχθούν στην μάχη των εκλογών με τον ΣΥΡΙΖΑ αναφέρεται μιλώντας στον Απόστολο Λυκεσά και τον ραδιοφωνικό σταθμό Κόκκινο 93.4 ο συντονιστής των Οικολόγων Πρασίνων στην Κεντρική Μακεδονία Μιχάλης Τρεμόπουλος.

«Με τον ΣΥΡΙΖΑ έχουμε ήδη βρεθεί σε κοινούς αγώνες σε κοινωνικά ζητήματα αλλά και σε αυτοδιοικητικούς αγώνες» λέει ο κ. Τρεμόπουλος ο οποίος τονίζει ότι «η συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι προγραμματική και έχει στρατηγικό βάθος».

Ακούστε όλη τη ραδοιοφωνική συνέντευξη εδώ:

 

{youtube}ZShssUgO99M{/youtube}

του Μιχάλη Τρεμόπουλου

tremopoulos-oikologoi-2013Με διαφαινόμενη εδώ και καιρό την προοπτική εθνικών εκλογών λόγω της μη εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας από τη Βουλή, θα περίμενε κανείς ότι οι πολιτικές δυνάμεις θα έχουν ξεκαθαρίσει έγκαιρα την πολιτική συμμαχιών τους αλλά και τους όρους μιας συνεργασίας, είτε προεκλογικής είτε μετεκλογικής.

Σε αντίθεση με την ευρωπαϊκή πρακτική, στην Ελλάδα αφήνονται από τις ηγεσίες σχεδόν όλα την τελευταία στιγμή, με προφανή στόχο τον εντυπωσιασμό, την αποφυγή εσωκομματικών αντιδράσεων, τη δημιουργία τετελεσμένων και την επιβολή συνοπτικών διαδικασιών υπό την πίεση του χρόνου.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι διακηρύσσουν χρόνια τώρα ότι διαθέτουν «κουλτούρα συνεργασιών» αλλά δεν κατάφεραν να την εξασφαλίσουν ούτε στο εσωτερικό τους. Μετά από μια παραγωγική πενταετία στο ευρωκοινοβούλιο, κατάφεραν να κατεβούν διασπασμένοι και με μη ελκυστικό προφίλ στις ευρωεκλογές και να επιβεβαιώσουν τη δυναμική των ιδεών τους μόνο στην αυτοδιοίκηση. Αλλά και η σταθερά επαναλαμβανόμενη θέση από το 2007 για συμβολή τους σε μια εναλλακτική διακυβέρνηση μέσα από έναν προγραμματικό διάλογο, κινδυνεύει να μετατραπεί σε απλό όχημα σκοπιμοτήτων χαμηλής πτήσης, για λόγους εσωτερικούς και εξωτερικούς.

Στην Απόφαση του τακτικού συνεδρίου των ΟΠ στις 15-16.11.2014, που υιοθέτησε την απόφαση του Πανελλαδικού Συμβουλίου (24.7.2014), «Για την τακτική, τις συμμαχίες, την ανασυγκρότηση και το Δίκτυο εναλλακτικής διακυβέρνησης για τη βιωσιμότητα», αναφέρεται ότι «η κυβέρνηση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αναδεικνύεται χειρότερη και από το Μνημόνιο» και ότι «μόνη εναλλακτική λύση φαίνεται μια κυβέρνηση συνεργασίας με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ». Όμως τονίζεται και ότι «Ζητούμε δημόσια από τον ΣΥΡΙΖΑ, ως κυβέρνηση εν αναμονή, να καταθέσει συνολικό εναλλακτικό σχέδιο: τονίζουμε τους κινδύνους που συνεπάγεται η απουσία τέτοιου σχεδίου, θέτουμε την κατάθεσή του ως απαραίτητο όρο για να προχωρήσει οποιοσδήποτε συνολικός προγραμματικός διάλογος». Επιπλέον, στην Απόφαση για την πολιτική συγκυρία του ίδιου συνεδρίου, σημειώνεται ότι «Οι διαθέσιμες εναλλακτικές λύσεις με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθούν να συγκεντρώνουν περιορισμένη απήχηση, ενώ η κοινωνία φαίνεται μέχρι στιγμής να παραμένει επιφυλακτική απέναντι και σε αυτόν».

Είχε ήδη προηγηθεί τον Ιούνιο, μετά από εισήγηση του προέδρου του, πρόταση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, (και) προς τους Οικολόγους Πράσινους για τη συγκρότηση ενός συνασπισμού εξουσίας, οι οποίοι απάντησαν (23.6.2014) ότι «Από θέση αρχής είναι υπέρ των κυβερνητικών συνεργασιών», οι οποίες όμως «προϋποθέτουν προγραμματική συμφωνία και ένα συγκεκριμένο σχέδιο διακυβέρνησης που προχωράει βαθιές αλλαγές στην κατεύθυνση της κοινωνικής και οικολογικής βιωσιμότητας, όχι απλώς για τη διανομή της εξουσίας και τη συντήρηση ενός αποτυχημένου πολιτικού, κοινωνικού και οικονομικού μοντέλου». Γι΄ αυτό και ζήτησαν «οργανωμένη διαβούλευση», «ανοιχτά στην κοινωνία» και -υλοποιώντας αποφάσεις συνεδρίων- κατέθεσαν την πρόταση για τη συγκρότηση ενός Δικτύου εναλλακτικής διακυβέρνησης «για να επεξεργαστεί λύσεις, που έχει ανάγκη και η Αυτοδιοίκηση και η χώρα». Το ΠΣ τους τόνιζε παράλληλα (15.6.2014) ότι «αυτό που χρειάζεται ο τόπος σε μια κυβέρνηση, δεν είναι ένα άθροισμα δυνάμεων που φέρνει κυβερνητική πλειοψηφία, αλλά το να έχει από τα πριν υιοθετήσει ένα εναλλακτικό σχέδιο εξόδου από την κρίση και δομικών μεταρρυθμίσεων».

Είχε υπάρξει δέσμευση εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ ότι θα γίνει στους ΟΠ ειδική παρουσίαση του σχεδίου προγράμματος και διαβούλευση αλλά αυτή δεν έγινε μέχρι σήμερα, παρόλο που υιοθετήθηκε και συμπυκνωμένο πλαίσιο στο Συνέδριο του κόμματος. Επιπρόσθετα, το Δίκτυο Εναλλακτικής Διακυβέρνησης για τη Βιωσιμότητα, που ξεκίνησε να στήνεται με πρωτοβουλία των αυτοδιοικητικών στελεχών των ΟΠ, παρόλη την αρχική ενθάρρυνση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, παρουσιάστηκε εμπλοκή και ορισμένοι αυτοδιοικητικοί του, που είχαν υπογράψει το ιδρυτικό κείμενο, απέσυραν την υπογραφή τους. Φαίνεται ότι, παρόλες τις προσπάθειες -τελευταία και της Επιτροπής προγράμματος των ΟΠ- αντί για προγραμματική σύγκλιση, ο ΣΥΡΙΖΑ, με απόφαση της ΚΕ του, επιλέγει να κάνει συμμαχίες μόνο με όσους αποδέχονται το (μη δημοσιοποιηθέν στο σύνολο) πρόγραμμά του, επιλογή που ευθυγραμμίζεται με την επιδίωξη της αυτοδυναμίας του στη Βουλή και την απομάκρυνση από τη λογική του μετώπου δυνάμεων για την πολιτική αλλαγή.

Απηχώντας την προσέγγιση πολλών στελεχών -κυρίως της περιφέρειας- η Οργάνωση Κ. Μακεδονίας των ΟΠ διαπίστωσε (11.12.2014) ότι: «Οι πάντα υπαρκτοί κίνδυνοι για την αυτονομία του οικολογικού χώρου και οι εσωκομματικές διαφωνίες και εντάσεις θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν αν μια συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν μια πραγματική ευκαιρία εφαρμογής οικολογικών πολιτικών, εφόσον υπάρχουν αυξημένες πιθανότητες ανάληψης ευθυνών στη διακυβέρνηση της χώρας, διακριτή συνεργασία και αξιόπιστη εξασφάλιση συνθηκών εκλογής Πράσινων βουλευτών. Όμως αυτές οι προϋποθέσεις μέχρι στιγμής δεν έχουν εξασφαλιστεί, όπως και η ουσιαστική συμβολή μας στη δημιουργία ενός εναλλακτικού κυβερνητικού προγράμματος».

Παρόλο που η αντίστοιχη πρόταση της ΔΗΜΑΡ για προεκλογική ισότιμη συνεργασία προς τους ΟΠ ξεκίνησε αρκετά αργότερα, έχει καταλήξει σε κοινό πόρισμα για τις προγραμματικές θέσεις, στην κατεύθυνση μιας Πράσινης αριστεράς. Βεβαίως, με τραυματισμένη τη δημόσια εικόνα της λόγω της συμμετοχής της στη συγκυβέρνηση με ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, φαίνεται τώρα να προσανατολίζεται κυρίως σε προεκλογική συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Με τα δεδομένα αυτά, τι απομένει για ένα χώρο με μεγάλη ιστορία, προσφορά και διεθνή οικογένεια με πετυχημένα παραδείγματα, που είναι ανοιχτός σε μια αξιοπρεπή συνεργασία, που να εξασφαλίζει τη διακριτή παρουσία των ΟΠ;

Ο σεβασμός της Απόφασης του τακτικού συνεδρίου των Οικολόγων Πράσινων στις 15-16.11.2014 για την τακτική, τις συμμαχίες κτλ, όπου αναφέρεται ότι: «Διατηρούμε τη φιλοδοξία να αποτελέσουν οι Οικολόγοι Πράσινοι το κοινό σπίτι του οικολογικού χώρου. Ως πρώτο βήμα, καλούμε σε συσπείρωση όλους όσους έκαναν άλλες επιλογές στις ευρωεκλογές αλλά έλκονται από τις πράσινες προτάσεις».

Ταυτόχρονα, όπως δηλώνει και η ΠΟ Κ. Μακεδονίας, «επιβάλλεται να συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε την προοπτική στήριξης μετεκλογικά μιας κυβέρνησης με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ, επειδή δε θέλουμε να μένουμε αδιάφοροι ή "ουδέτεροι" στο ζήτημα διακυβέρνησης της χώρας».

Όμως, όπως είχε προβλέψει το ΠΣ των ΟΠ στις 15.7 και έχει υιοθετήσει το τακτικό συνέδριο στις 15-16.11.2014, «Στην πιθανότητα -ακόμη και με το απαράδεκτο πριμ των 50 εδρών και χωρίς την απλή αναλογική που ζητούμε πάγια- στην επόμενη Βουλή να μην εξασφαλιστούν αυτοδυναμίες, υπάρχει κίνδυνος ο τελικός διάλογος για το κυβερνητικό πρόγραμμα να γίνει μετά τις εκλογές, αποκλειστικά ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και όσους τον στηρίξουν ακόμη και με ψήφο ανοχής». Κατανοητό για ένα κόμμα που, παρόλες τις διαφορετικές προσεγγίσεις στο εσωτερικό του, κατάφερε να χτυπάει την πόρτα της κυβέρνησης αλλά ένας έγκαιρος και επιτυχής προγραμματικός διάλογος που θα κατέληγε σε ένα κοινό πλαίσιο θέσεων και κατευθυντήριων γραμμών, θα εξασφάλιζε αντοχή και διάρκεια στις κοινές επιλογές με τους συμμάχους του και θα τους διευκόλυνε στον εσωτερικό τους διάλογο.

Το φανερό αυτό κοινό προγραμματικό έλλειμμα ακόμη και για θέματα που θεωρούνται αυτονόητα για ένα Πράσινο κόμμα, θα συνεκτιμηθεί στο εκλογικό συνέδριο των ΟΠ, στις 3-4 Γενάρη, αφού εξασφαλιστεί και η έκφραση της άποψης όλων των μελών του κόμματος.

Σε κάθε περίπτωση, «Φτιάχνουμε τους καιρούς που ζούμε και παλεύουμε ‘να σώσουμε οτιδήποτε κι αν σώζεται’».

______________________________ 

Tο άρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε στο tvxs.gr

Συκοφάντης και στο Εφετείο ο Π. Ψωμιάδης

Πληρώνει οριστικά 15.000 ευρώ

psomiadis_1000faces_3.jpgΝα απορριφθεί η έφεση του Π. Ψωμιάδη στο σύνολό της ως ουσιαστικά αβάσιμη αποφάσισε το Εφετείο Θεσσαλονίκης, δικαιώνοντας τον Μ. Τρεμόπουλο, που είχε κάνει αγωγή εναντίον του παυθέντος περιφερειάρχη γιατί τον είχε καταγγείλει ότι είχε ψηφίσει στο ευρωκοινοβούλιο «να ονομαστούν τα Σκόπια Μακεδονία».

Οι δηλώσεις του Π. Ψωμιάδη είχαν επιφέρει, κατά τους δικαστές, «βαρεία προσβολή της τιμής, της υπόληψης και της προσωπικότητας του ενάγοντος ως ατόμου και κυρίως ως πολιτικού, κλονίζοντας την εμπιστοσύνη των πολιτών και κυρίως των συμπολιτών του ως προς τη θέση του απέναντι στα σοβαρά εθνικά θέματα και εθνικά συμφέροντα».

Το Εφετείο δέχτηκε ότι ο Π. Ψωμιάδης «προσέβαλε στους τηλεοπτικούς σταθμούς παράνομα και υπαίτια την προσωπικότητα του ενάγοντος και μάλιστα την τιμή και την υπόληψή του, την αξιοπρέπεια και τη δημόσια εικόνα του ως πολιτικού», γι’ αυτό και υποχρεούται σε αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστη ο Μ. Τρεμόπουλος με χρηματική ικανοποίηση 15.000 ευρώ. Η απόφαση κρίθηκε άμεσα εκτελεστή, με δημοσίευσή της σε τέσσερις ημερήσιες εφημερίδες.

Η αγωγή του περιφερειακού συμβούλου αφορούσε σε όσα είχε πει ο Π. Ψωμιάδης τον Απρίλιο του 2011 σε εκπομπές των τηλεοπτικών σταθμών ALTER και ANT1 –στις πρωινές εκπομπές των Γ. Αυτιά και Γ. Παπαδάκη- με αφορμή την ψήφο στο ευρωκοινοβούλιο του Μ. Τρεμόπουλου για την Έκθεση Προόδου του 2011 και την ευρωπαϊκή προοπτική της ΠΓΔΜ. Ο Π. Ψωμιάδης, συντονισμένος με τα ψεύδη κάποιων ιστολογίων, είχε

Πολιτικό όρκο έδωσε χθες 27/9/2014 ο περιφερειακός σύμβουλος Κεντρικής Μακεδονίας που εκλέχθηκε με τον συνδιασμό "Οικολογία Αλληλεγγύη" Μιχάλης Τρεμόπουλος, στην τελετή που πραγματοποιήθηκε στους κήπους της βίλας Αλατίνι. Την ανάγκη να ανακουφιστούν οι πολίτες με την βοήθεια της περιφέρειας τόνισε ο Μιχάλης Τρεμόπουλος δηλώνοντας χαρακτηριστικά: « Δεν ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε σε μια στιγμή όπου ένα περιφερειακό συμβούλιο καλείται για την επόμενη πενταετία να ανακουφίσει τους πολίτες. Νομίζουμε ότι υπάρχουν δυνατότητες και τα χρηματοδοτικά εργαλεία, όχι για αναλλάξουν οι κεντρικές πολιτικές αλλά τουλάχιστον να ανακουφιστούν οι πολίτες».

 

{youtube}V6X4TliN7_E{/youtube}

 

10406883_754321781272538_8836769467511815106_n.jpg?oh=473f70c2a80784925e4015147146af14&oe=5475A979

 

10649675_754321687939214_5103210298533048498_n.jpg

 

10610656_754321747939208_8155045670231319594_n.jpg?oh=10b1b64f4dec56d3ff610eb81199725d&oe=54782D5C&__gda__=1416422506_cd1d460a4463820643932876d0e969c6

 

Πρώτο βήμα για την επαναπροσέγγιση μια Πράσινη Αμμόχωστος

 

%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%BF%CF%87%CF%89%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%822.jpgΑυτές τις ώρες, πριν 40 χρόνια, ετοιμαζόταν ο «Αττίλας 2» στην Κύπρο, που θα γίνει τελικά ανήμερα της γιορτής της Παναγίας το δεκαπενταύγουστο του 1974.

Η χούντα της δήθεν «εθνοσωτηρίου επαναστάσεως» της 21ης Απριλίου 1967 είχε ήδη παραδώσει την εξουσία στους προδικτατορικούς πολιτικούς, μετά την κατάρρευσή της λόγω της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Και η κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» προσπαθούσε να μαζέψει τα κομμάτια της εθνικιστικής και τυχοδιωκτικής πολιτικής του «σκοτεινού» δικτάτορα Δ. Ιωαννίδη, που είχε ανατρέψει τον Γ. Παπαδόπουλο γιατί διαφωνούσε με την πορεία του προς τις ελεγχόμενες εκλογές και τη συνεννόηση με την Τουρκία αλλά και γιατί ήθελε να «σώσει» την Κύπρο από τον κομμουνισμό.

Με αφορμή τη συμπλήρωση 40 χρόνων από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα και την τραγωδία της Κύπρου, θα περίμενε κανείς από τον πολιτικό κόσμο και τα ΜΜΕ μια πιο ψύχραιμη αποτίμηση των γεγονότων του καλοκαιριού του 1974. Κι αυτό, όχι για ιστορικούς λόγους αλλά για να βγουν χρήσιμα συμπεράσματα, που θα μας εμποδίσουν να ξανακάνουμε τα ίδια λάθη.

Οι ιθύνοντες της επιλεκτικής ιστορικής μνήμης θέλουν να ξεχνούμε ότι στις 15 Ιουλίου 1974 η χούντα του Ιωαννίδη είχε οργανώσει πραξικόπημα στην Κύπρο εναντίον της εκλεγμένης κυβέρνησης και του νόμιμου προέδρου Μακάριου. Και οι νεότεροι να μένουν με τις αποστειρωμένες εθνικές αφηγήσεις, αγνοώντας ότι ο εθνικιστικός τυχοδιωκτισμός της ελληνικής χούντας πρόσφερε μια θαυμάσια ευκαιρία για την εισβολή των Τούρκων στις 20 Ιουλίου («Αττίλας 1»), με συνέπεια το νέο ανθρωπιστικό δράμα, τους χιλιάδες νεκρούς και τους πρόσφυγες, κοντά στις οργανωμένες δολοφονίες Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.

Την επόμενη κιόλας ημέρα της μεταπολίτευσης της 24ης Ιουλίου 1974 στην Ελλάδα, μετά από σύσταση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, συνήλθε στη Γενεύη «Τριμερής Διάσκεψη», με τη συμμετοχή των Υπουργών Εξωτερικών των τριών εγγυητριών δυνάμεων της Κύπρου (Ελλάδα, Τουρκία και Μ. Βρετανία) και στις 30 Ιουλίου υιοθέτησαν έκθεση, που απέκλειε κάθε στρατιωτική επέκταση και πρόβλεπε μείωση των στρατιωτικών δυνάμεων στο νησί ενώ με Διακήρυξη αναγνώρισαν την ύπαρξη δύο αυτόνομων διοικήσεων, ελληνοκυπριακής και τουρκοκυπριακής, που έπρεπε να εξασφαλίσουν την ειρήνη και την επανεγκαθίδρυση της συνταγματικής κυβέρνησης στην Κύπρο. Παρόλα αυτά και παρά τη δεύτερη διάσκεψη της Γενεύης στις 14 Αυγούστου, ο τουρκικός στρατός προχώρησε στον «Αττίλα 2» και μέσα σε δυο μέρες, παρά τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, κατέλαβε το 37% του κυπριακού εδάφους, παίρνοντας ό,τι ζητούσε το Σχέδιο Ντενκτάς και επιπλέον την Αμμόχωστο, που κατελήφθη αμαχητί.Η βίαιη διχοτόμηση έδιωξε 200.000 Ελληνοκύπριους ως πρόσφυγες προς το Νότο και 51.000 Τουρκοκύπριους προς το Βορρά.

Αυτά είναι τα αποτελέσματα της «πατριωτικής» πολιτικής που εξέφραζε ο Δημήτριος Ιωαννίδης, ο Γεώργιος Γρίβας και άλλοι εθνικοπαράφρονες της εποχής.

Ο Δ. Ιωαννίδης είχε διατελέσει το 1957-59 -όπως και ο Γεώργιος Παπαδόπουλος από το 1960- αρχηγός του ακροδεξιού Ιερού Δεσμού Ελλήνων Αξιωματικών (ΙΔΕΑ), ένα ψυχροπολεμικό φυτώριο εθνικιστών και αντικομουνιστών αξιωματικών, που είχε εκπαιδευτεί για να παρεμβαίνει στην πολιτική ζωή και είχαν κάνει και το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967. Ο Δ. Ιωαννίδης είχε αναλάβει το καίριο πόστο του αρχηγού της ΕΣΑ αλλά πολύ σύντομα βρέθηκε σε σύγκρουση με τους Γ. Παπαδόπουλο, Σ. Παττακό και Ν. Μακαρέζο, όταν ανακάλεσαν τον Γρίβα και απέσυραν την ελληνική μεραρχία από την Κύπρο.

Ο Γρίβας ήταν επί Κατοχής αρχηγός της ένοπλης εθνικιστικής οργάνωσης «Χ» και στην αρχή της δεκαετίας του 1960 είχε ιδρύσει κόμμα όπου είχε συσπειρώ­σει όλους τους δωσίλογους, στελέχη των Ταγμάτων Ασφαλείας, εθνικοσοσιαλιστές, εθνικιστές και αντικομμουνιστές. Τον Ιούνιο του 1964 είχε σταλεί μυστικά στην Κύπρο μαζί με μια ελληνική μεραρχία, με την ανοχή του ΝΑΤΟ, ώστε να ελέγξει ως αρχιστράτηγος την κατάσταση. Μετά το φιάσκο της στρατιωτικής επιχείρησης εναντίον τουρκοκυπριακών χωριών και το θάνατο 27 Τουρκοκύπριων, το Νοέμβριο του 1967, η χούντα είχε αποδεχτεί την απαίτηση της Τουρκίας για απόσυρση της ελληνικής μεραρχίας.

Ο Ιωαννίδης, που το 1963-1964, κατά την περίοδο των διακοινοτικών συγκρούσεων, ήταν στην Κύπρο ταγματάρχης της ΕΛΔΥΚ, είχε καταγγείλει μαζί με τους Κ. Ασλανίδη και Γ. Λαδά την απόσυρση ως μειοδοτική. Οι στόχοι τους με αυτούς του Γρίβα ήταν κοινοί και επεκτάθηκαν σε σχεδιασμούς ανατροπής του Παπαδόπουλου και του Μακάριου μέσω της ίδρυσης της ΕΟΚΑ Β’ και της μυστικής επιστροφής του Γρίβα στην Κύπρο, το 1971. Πρόσχημα ήταν, μετά τις εκλογές του 1970 και την άνοδο του ΑΚΕΛ, ο κομουνιστικός κίνδυνος από τη συμμαχία του Μακάριου με το ΑΚΕΛ και τα ανοίγματά του προς τη Σοβιετική Ένωση και το Κίνημα των Αδεσμεύτων.

Η διαφορά τους ήταν ότι ο Μακάριος αρνούνταν μεν τις επιταγές των συμφωνιών Ζυρίχης και Λονδίνου του 1959 για ισότιμη συμμετοχή των Τουρκοκυπρίων, ως ξεχωριστής κοινότητας, και επεδίωκε -με σύμμαχο το χρόνο και την οικονομική επικυριαρχία- ένα ελληνικό κράτος, απλώς με δικαιώματα στην τουρκοκυπριακή μειονότητα -χωρίς να αποκλείει και το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση- ενώ οι Γρίβας-Ιωαννίδης ήθελαν μόνον την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.

Ο τυφλός εθνικισμός, όμως, που πάντα λειτουργεί σε βάρος των εθνικών συμφερόντων, η ανικανότητα ανάγνωσης των διεθνών συσχετισμών, η υποτίμηση των κινδύνων, η ανάγκη της χούντας του Ιωαννίδη να επιβιώσει μέσω μιας εθνικής επιτυχίας, οδήγησαν τελικά στην κυπριακή τραγωδία.

Είχε προηγηθεί στις 25 Νοεμβρίου του 1973 το πραξικόπημα του Ιωαννίδη εναντίον του Παπαδόπουλου, ο οποίος είχε αρχίσει μεταρρυθμίσεις με τον Μαρκεζίνη και υποσχόταν εκλογές το 1974 κατόπιν υποδείξεων της κυβέρνησης των ΗΠΑ και τις πιέσεις από το Κογκρέσο με το εμπάργκο πώλησης όπλων προς την Ελλάδα, λόγω της δικτατορίας.

Αυτό που ενδιέφερε κυρίως τις ΗΠΑ ήταν η διατήρηση της συνοχής της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ απέναντι στην ΕΣΣΔ και της επιρροής της Δύσης στην ανατολική Μεσόγειο, μέσω και της ελληνοτουρκικής σταθερότητας και της ισορροπίας στην Κύπρο. Όταν, με το χουντικό πραξικόπημα στην Κύπρο, αυτή ανατράπηκε σε βάρος της Τουρκίας, ενός σημαντικού αναχώματος στην κάθοδο της Σοβιετικής Ένωσης στη Μεσόγειο και τη φλεγόμενη από το 1973 Μέση Ανατολή, αλλά η οποία προειδοποιητικά στον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ είχε ανοίξει τους αεροδιαδρόμους της στη Σοβιετική Ένωση, οι ΗΠΑ δεν θα έμπαιναν μπροστά για να αποτρέψουν την τουρκική εισβολή ενώ θα είχαν κάθε λόγο να στηρίξουν την Τουρκία στην εδραίωση των τετελεσμένων.

Αλλά και η Σοβιετική Ένωση, που δε θα άφηνε μια ευκαιρία για αποσταθεροποίηση του ΝΑΤΟ, φαίνεται να έδωσε τη συγκατάθεσή της στην εισβολή ενώ το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων ΤΑΣΣ μετέδιδε ότι «τα στρατεύματα της Τουρκίας αντιμετωπίζουν τη λυσσώδη αντίδραση των πραξικοπηματιών».

Μετά από 40 χρόνια

Μετά από 40 χρόνια, οι Οικολόγοι Πράσινοι επισημαίνουν ότι το αίτημα της δίκαιης επανένωσης του νησιού, μέσα από ουσιαστικό διάλογο μεταξύ των δύο κοινοτήτων, παραμένει μόνον ευχή. Αντίθετα:

- τα ψηφίσματα του ΟΗΕ παραμένουν ακόμα γράμμα κενού περιεχομένου,

- η κατοχή της Βόρειας Κύπρου αντιστρατεύεται συμφέροντα και επιδιώξεις και των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων,

- η Τουρκία παραμένει ακόμα δέσμια των μύθων που δημιούργησε η ίδια για εσωτερική κατανάλωση, σε βάρος ακόμα και της ευρωπαϊκής της προοπτικής,

-οι ακρότητες του παρελθόντος αντιμετωπίζονται με τη συνεργασία μεταξύ της Ελληνοκυπριακής και της Τουρκοκυπριακής κοινότητας, με τη διακρίβωση της τύχης των αγνοουμένωνκαι την ταυτοποίηση των λείψανων εκατοντάδων ατόμων από μαζικούς τάφους σε ολόκληρο το νησί.

- ο εθνικισμός στην Ελλάδα εκφράζεται κυρίως μέσω ενός ανοιχτά φιλοναζιστικού κόμματος, που παρά την αποκάλυψη του εγκληματικού χαρακτήρα του απολαμβάνει μαζικής υποστήριξης από πολίτες οι οποίοι δεν συνειδητοποιούν τους κινδύνους που συνεπάγεται η ενίσχυση των στρατιωτικού τύπου εθνικιστικών ομάδων.

«Στα 40 χρόνια από την τουρκική εισβολή πρέπει να δούμε μπροστά, για μιαδυναμικήεπαναπροσέγγιση των δυο κοινοτήτων. Και ως πρώτο βήμα, η πρόταση για Πράσινη Αμμόχωστο, που έχω καταθέσει από το 2009 ως ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων, μπορεί να υλοποιηθεί», δηλώνει ο Μιχάλης Τρεμόπουλος, εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος. «Υπενθυμίζω ότι ερώτησή μου στο ευρωκοινοβούλιο το 2010 για τη δυνατότητα ευρωπαϊκής συγχρηματοδότησης των σχεδίων για Πράσινη Αμμόχωστο, είχε προκαλέσει θετική απάντηση της Κομισιόν. Και πάλι τονίζω ότι το να επιτραπεί στους πρόσφυγες της Αμμοχώστου να επιστρέψουν σε μια βιώσιμη πόλη, θα ήταν καθοριστικό βήμα τόσο για την ανθρωπιστική του διάσταση όσο και για την επαναπροσέγγιση των δύο κοινοτήτων στην Κύπρο. Οι ευρωπαϊκές αρχές οφείλουν να συντονίσουν με το νέο ευρωκοινοβούλιο τις προσπάθειες να εξασφαλιστεί και η συνεργασία της Τουρκίας».

Οι ελληνοκυπριακές συνοικίες της Αμμοχώστου, τα Βαρώσια, παραμένουν από το 1974 περιφραγμένη και νεκρή πόλη, καθώς ο τουρκικός στρατός δεν επιτρέπει την είσοδο κατοίκων και επισκεπτών.

Όμως είναι ελπιδοφόρο ότι τον Ιανουάριο του 2012έγινε δεκτή από το ευρωκοινοβούλιοσχετικήΠρωτοβουλία Γραπτής Δήλωσης για επιστροφή της Αμμοχώστου στους νόμιμους κατοίκους της, που είχε ξεκινήσει το 2011 μετά από πρόταση 5 ευρωβουλευτών όλων των μεγάλων πολιτικών ομάδων, ανάμεσά τους και του Μιχάλη Τρεμόπουλου, του μόνου Έλληνα ή Κύπριου ευρωβουλευτή ανάμεσα στους πρωτεργάτες.

Σχετικά κείμενα:

Η ερώτηση του Μ. Τρεμόπουλου για την Πράσινη Αμμόχωστο

Νέα πρωτοβουλία για επιστροφή της Αμμοχώστου

Πράσινη πόλη, σε μια ελεύθερη Κύπρο, ζητάει ο Τρεμόπουλος

Wednesday, 06 August 2014 16:33

Όχι άλλη Χιροσίμα

Άρθρο του Μ. Τρεμόπουλου που δημοσιεύτηκε στις 4/8/2014 στο tvxs.gr

 

158431-135042g-97799_144_16_crop.jpgΉταν 6 Αυγούστου του 1945 όταν οι ΗΠΑ έριξαν την ατομική βόμβα στη Χιροσίμα. Οι Ιάπωνες είχαν ζητήσει ήδη συνθηκολόγηση αλλά τα διαβήματά τους αγνοήθηκαν. Αντίθετα, χωρίς κανένα τελεσίγραφο, μία δεύτερη ατομική βόμβα, άλλου τύπου, ρίχτηκε στο Ναγκασάκι τρεις μέρες αργότερα. Ο πόλεμος είχε τελειώσει αλλά οι ΗΠΑ έπρεπε να δείξουν ποιος είναι το αφεντικό στο μεταπολεμικό κόσμο, δοκιμάζοντας σε ζωντανό στόχο το νέο καταστροφικό υπερόπλο τους. Ήταν αυτοί που στην έναρξη του Β’ παγκόσμιου πόλεμου ζητούσαν από τους εμπολέμους να σεβαστούν τους αμάχους.

Μόνιμες οι επιπτώσεις για τον άνθρωπο

 

Από την έκρηξη της βόμβας στη Χιροσίμα σκοτώθηκαν περίπου 140.000 άνθρωποι, σε συνολικό πληθυσμό 350.000 κατοίκων. Με την έκρηξη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα, σκοτώθηκαν ακαριαία γύρω στα 70 χιλιάδες άτομα. Με το τέλος του έτους είχαν πεθάνει άλλα 70 χιλιάδες άτομα. Συνολικά, 200 χιλιάδες και πλέον άτομα θα

metaxas.jpg

Άρθρο του Μ. Τρεμόπουλου που δημοσιεύτηκε στις 4/8/2014 στο tvxs.gr

 

Η επέτειος της 4ης Αυγούστου δημιουργεί εκείνους τους συνειρμούς που είναι απαραίτητοι για τα διδάγματα που οφείλουμε να αντλούμε μέσα από την Ιστορία.

 

Η υστέρηση στην αφομοίωση της σύγχρονης Ιστορίας και άλλες παθογένειες άφησαν εν πολλοίς ανοιχτή τη δυνατότητα μαζικής αποδοχής της φιλομεταξικής αφήγησης, ένα έδαφος που η Χρυσή Αυγή αξιοποίησε και εξέφρασε.

 

Δεν είναι, λοιπόν, περιττό να ξανατονίσουμε τις ιστορικές αντιστοιχίες με την περίοδο του μεσοπολέμου και την ανάπτυξη κινημάτων που ευθυγραμμίστηκαν και με την αντίστοιχη ευρωπαϊκή ανάδυση του φασισμού και του ναζισμού.

 

Η δεκαετία του 1930 ήταν και για την Ελλάδα πολυτάραχη όπως και για τον υπόλοιπο κόσμο. Μετά το μακελειό του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, την παγκόσμια οικονομική κρίση του 1929 και τη συνακόλουθη κοινωνική, πολιτική και ηθική κρίση, σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες οι φασισμοί ήταν η κατάληξη της βίαιης σκλήρυνσης της πολιτικής ζωής.

 

Ήδη από το 1920 ο Μουσολίνι, με τη χρηματοδότηση τραπεζιτών, βιομηχάνων και μεγαλοκτηματιών και την υποστήριξη μικροαστών και έφεδρων αξιωματικών, οργάνωσε επιθέσεις σε πνευματικές λέσχες, πυρπολήσεις λαϊκών κατοικιών και εργατικών κέντρων και δολοφονίες χιλιάδων ατόμων, με την ανοχή αστυνομίας και δικαιοσύνης. Τον Οκτώβριο του 1922 είχε οργανώσει την πορεία του προς τη Ρώμη και στις εκλογές του Απριλίου του 1924 οι φασίστες εξασφάλισαν 406 από τις 535 έδρες της Βουλής. Ο Χίτλερ, ο οποίος εμπνεύσθηκε από το φασισμό, ξεπέρασε το πρότυπό του, τον Μουσολίνι. Με το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα, με μέθοδο, με πρόγραμμα, με λαϊκισμό, μπόρεσε να εκμεταλλευθεί τη γενική δυσαρέσκεια που είχε δημιουργήσει η οικονομική και πολιτική κρίση του 1929-31 και πέτυχε να καταλάβει 107 έδρες, οι οποίες το 1932 αυξήθηκαν σε 196 και το 1933 σε 288. Τα τμήματα εφόδου και τα Ες-Ες -οι πλέον επίφοβοι ιδιωτικοί στρατοί- διεκδίκησαν πολιτική κυριαρχία στη Γερμανία. Με την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία (30 Ιανουαρίου 1933), τα τμήματα εφόδου ανέλαβαν αστυνομικά καθήκοντα και επέτρεψαν στο κόμμα του να κερδίσει τις εκλογές του Μαρτίου του 1933. Και στις 23 Μαρτίου 1933 ο Χίτλερ ανέλαβε όλες τις εξουσίες.

 

Για την αντιμετώπιση του εργατικού κινήματος, ενθαρρύνθηκε ο αυταρχισμός και η ανάπτυξη δικτατορικών καθεστώτων, τα οποία στηρίχτηκαν στον εθνικισμό, την ιδεολογία που έκανε αποδεκτές τις στερήσεις τις οποίες συνεπάγονταν οι μαζικοί εξοπλισμοί. Ακολούθησε κύμα εδαφικών διεκδικήσεων, που συνοδεύτηκαν από

Monday, 04 August 2014 17:51

Ποτέ ξανά δικτατορία!

Τρεμόπουλος: Να πώς φτάσαμε στην 4η Αυγούστου του Μεταξά

Η επέτειος της 4ης Αυγούστου δημιουργεί εκείνους τους συνειρμούς που είναι απαραίτητοι για τα διδάγματα που οφείλουμε να αντλούμε μέσα από την Ιστορία, ώστε να μη ξαναζήσουμε φασισμό, δηλώνει ο Μιχάλης Τρεμόπουλος, εκπρόσωπος Τύπου και πρώην ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων

image36.jpg?w=600&h=433Σε κείμενό του τονίζει ότι η υστέρηση στην αφομοίωση της σύγχρονης Ιστορίας και άλλες παθογένειες άφησαν εν πολλοίς ανοιχτή τη δυνατότητα μαζικής αποδοχής της φιλομεταξικής αφήγησης, ένα έδαφος που η Χρυσή Αυγή αξιοποίησε και εξέφρασε.

Σύμφωνα με τον Μ. Τρεμόπουλο, για να μπορέσει ένα φασιστικό, λαϊκιστικό μόρφωμα να εξελιχθεί σε κίνημα και να καταλάβει την εξουσία, πρέπει να εκπληρώνει κάποιες βασικές προϋποθέσεις: να υπάρχει α) περιβάλλον οικονομικής κρίσης, β) απαξίωση του πολιτικού συστήματος και γ) εξασφάλιση υποστήριξης από τις ελίτ, είτε αυτές είναι οικονομικές είτε θρησκευτικές είτε μιντιακές. Οι αντιστοιχίες με την ελληνική πραγματικότητα είναι εξόφθαλμες, τονίζει, όπως και οι κίνδυνοι.

Η δεκαετία του 1930 ήταν και για την Ελλάδα πολυτάραχη όπως και για τον υπόλοιπο κόσμο. Μετά το μακελειό του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, την παγκόσμια οικονομική κρίση του 1929 και τη συνακόλουθη κοινωνική, πολιτική και ηθική κρίση, σε

14208637701_d5df2ff9f0.jpgΣχετικά με τα αποτελέσματα των εκλογών για την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, ο επικεφαλής της αυτοδιοικητικής κίνησης «Οικολογία-Αλληλεγγύη», Μιχάλης Τρεμόπουλος δήλωσε:

«Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η Οικολογία-Αλληλεγγύη, με τους αγώνες που συλλογικά δώσαμε εδώ και χρόνια, έχει αποκτήσει βαθιές ρίζες στην κοινωνία. Θα συνεχίσουμε ν’ αγωνιζόμαστε το ίδιο δυναμικά ενάντια στη διαφθορά, την αδιαφάνεια, την εκποίηση των συλλογικών αγαθών και την υποβάθμιση της ζωής και της φύσης.

Η επανεκλογή μας στο περιφερειακό συμβούλιο Κεντρικής Μακεδονίας, όπως και η επιβράβευση αντίστοιχα των μελών μας στα δημοτικά σχήματα που στηρίξαμε, αποδεικνύουν ότι οι οικολογικές αξίες θα συνεχίσουν να έχουν τους υπερασπιστές τους, μέσα κι έξω από τους θεσμούς, και κυρίως στα κινήματα των πολιτών.

Τα προβλήματα παραμένουν και όσοι τα αναπαράγουν θα μας βρουν μπροστά τους, με την ίδια συνέπεια και μαχητικότητα που χαρακτηρίζει την ιστορία μας».

Page 4 of 22

Μοιραστείτε αυτό το θέμα...